The Trip South / De Reis naar het zuiden

After a long trip from Anchorage to Seattle, Seattle to LA (where I had a drink with Sheri's cousin, Liz), from LA to Auckland, New Zealand and, finally on to Christchurch - I was, finally, close to my final destination. In LA, I had already seen luggage with the RPSC (Raytheon Polar Services) bag tags and in Christchurch there were even more. The veterans (or “returnees”) didn’t use the blue tags for the 2005 – 6 season, but tags with other colors to clearly show that they weren’t FINGEES (F%^$@ing new guys – a military term).

In Christchurch, everyone received their per diem for food and lodging and then we had to try on our ECW (Extreme Cold Weather gear) – lots of work and a little strange considering how relatively warm it was outside.

After the following full day of safety training and orientation, we were ready to leave. We gathered very early the next day at the Antarctic Passenger Terminal and put on our ECW and checked in. We received a sack lunch and boarded the military C-17. There were about 150 people and lots of cargo on the aircraft.



After 5 hours of flying, we landed softly on the Ross Sea ice. Unbelievable to think that the ice can hold such a heavy airplane….but indeed there is a little “town” with movable buildings, a fire station and a galley out on the ice. Later in the summer, this ice will start to melt and a Russian ice breaker will make a channel to allow the resupply ship to dock at the station.

***********************************************************************

Na een lange reis van Anchorage naar Seattle en van Seattle naar Los Angeles (waar ik een drankje dronk met Sheri's nicht Liz) en vervolgens van LA naar Auckland (Nieuw Zeeland) en door naar Christchurch; eindlijk dichtbij de eindbestemming. Al in LA had ik verschillende tassen gezien met de RPSC (Raytheon Polar Services) naamkaartjes en in Christchurch waren het er vele tientallen. De veteranen gebruikten niet hun blauwe (van 2005-2006) label, maar de anderskleurige om duidelijk te laten zien dat zij geen nieuwkomers zijn. (nieuwkomers heten hier FINGEES (= F*&^%$ new guy/girl)

In Christchurch kreeg iedereen zijn onkosten vergoeding (voor overnachting en voedsel etc.) en daarna moest iedereen zijn ECW (emergency cold weather) kleren aanpassen. Erg veel werk en een beetje raar als het buiten lekker warm is.

Na een volgende dag van veiligheids cursus (daar zullen we veel meer over horen) en orientatie/inleiding zijn we klaar om te vertrekken. 's ochtends heel vroeg moeten we ons verzamelen bij de terminal waar we onze ECW moeten aantrekken. Het vliegtuig is een c17 militair vliegtuig en op mijn vlucht gingen zo'n 150 mensen mee en heel veel vracht.

Na 5 uur vliegen maken we een zachte landing op het ijs van de "Ross Sea". Ongelooflijk om te bedenken dat het ijs zo'n zwaar vliegtuig houdt.